De verjaardag van…

Richard Starkey – Ringo Starr is zijn artiestennaam – ontmoette de andere Beatles (die toen nog Pete Best als drummer hadden) in Hamburg. Hijzelf was toen nog de drummer van de band Rory Storm and the Hurricanes. Op 18 augustus 1962 speelde hij voor het eerst als officieel lid van The Beatles.

Op 11 februari 1965 trouwde Ringo met zijn vriendin Maureen Cox. Op 13 september 1965 werd hun zoon Zak geboren. Op 19 augustus 1967 volgde Jason en op 11 november 1970 werd Lee geboren. Ringo en Maureen gingen officieel uit elkaar in 1975.

Al voordat The Beatles uit elkaar gingen had Ringo twee soloalbums gemaakt: Sentimental Journey en Beaucoups of Blues. In die periode speelde hij ook mee op een plaat van George Harrison en een van John Lennon en Yoko Ono. Naast de films met de Beatles speelde hij in drie films: Candy, Caveman en The Magic Christian.

In de jaren die volgden bracht Ringo een aantal soloalbums en singles uit (zijn grootste hits waren It Don’t Come Easy, Photograph en You’re Sixteen) en speelde hij nog regelmatig met de andere drie ex-Beatles (maar nooit met zijn vieren).

In 1980 ontmoette Ringo tijdens de opnamen van de film Caveman ex-Bond-girl Barbara Bach. Een zwaar auto-ongeluk (waar Ringo en Barbara levend uit kwamen) en de dood van John Lennon maakten het een zwaar jaar. In 1981 trouwden Ringo en Barbara.

In de zomer van 1992 ging Ringo op tournee met zijn All Starr Band, waarin zijn zoon Zak de tweede drummer was.

1994 was een zwaar jaar voor Ringo. In dat jaar overleden zijn goede vriend Harry Nilsson, zijn stiefvader Harry Graves en zijn ex-vrouw Maureen, waarmee hij nog goed contact had (hij was bij haar toen ze stierf).

In 1995 besloten de overgebleven drie Beatles samen met John Lennon’s weduwe Yoko Ono dat de tijd rijp was om twee nieuwe Beatles-singles uit te brengen. Free As A Bird en Real Love (oude nummers van John Lennon) werden met moderne technieken in een nieuw jasje gestoken en de Beatles beheersten opnieuw wereldwijd de hitlijsten.

Ringo en Barbara zijn in Monte Carlo gaan wonen en nog elk jaar tourt Ringo door de Verenigde Staten met zijn band.

Bron: Wikipedia

De verjaardag van…

Bill Haley werd als kind thuis omringd met muziek: zijn vader speelde banjo en zijn moeder speelde piano. In 1938 begon hij met optredentjes geven. Toen zong hij en speelde daar gitaar bij.

Op 22-jarige leeftijd trouwde hij met Dorothy Crowe. Op 12 april 1954 nam Bill Haley met zijn band The Comets in New York het nummer Rock around the clock op. Dit was het begin van de hele rock ‘n’ roll-geschiedenis. Mede door de (dans)film Rock around the Clock uit 1956, waarin Haley’s nummer was opgenomen, verspreidde de rock ‘n’ roll zich snel over de wereld.

De optredens van Bill Haley en zijn band in de jaren 1954 tot 1958 in Europa werden als sensationeel ervaren en leidden soms zelfs tot gewelddadigheden.

Bill Haley was in de jaren ‘70 verslaafd aan alcohol. Hij overleed in 1981 aan een hersentumor.

Bron: Wikipedia

Toetsen…

Vandaag heb ik ‘Ray’ weer eens gekeken. De film over Ray Charles Robinson’s leven. Ik heb zitten genieten en ben daarna gelijk weer achter mijn eigen piano gedoken met een shitload aan inspiratie. Of er nu veel productiefs uit is gekomen zal ik morgen pas achter komen. Ik heb vooral veel tunes, licks, themaatjes, riedels en loopjes uitgeprobeerd. Met het nodige succes wel, maar wat er uiteindelijk van blijft hangen weet ik niet. Ik schrijf niks op, zie je. Ik maak dingen in de hoop dat ze goed genoeg zijn om mijn zeer kritische korte termijngeheugen te overleven.

‘Ray’ is geweldig. Ray zelf trouwens ook. Naast dat de man heel veel heeft betekent voor de Rythm & Blues, Jazz en popmuziek in het algemeen, was hij op het laatste ook nog eens niet zo’n saaie suflul als al die andere muzikanten die muziekhistorie hebben geschreven. Figuren die zo ver gaan in het perfectioneren van popmuziek (en wat daar omheen hangt) dat de muziek alleen goed luisterbaar is, maar geen bezieling meer uitdraagt. Dat kan ook niet als meneer of mevrouw muzikant voor elk pietepeuterig nootje of akkoordje een bestaansrecht of verantwoording probeert te zoeken. Ray straalde aan alle kanten uit dat hij het heerlijk vond om gewoon even achter zijn toetsen te gaan zitten, ook al deed hij het voor z’n brood.

En laten we eerlijk zijn, het is toch ook gewoon supertof en even lekker te rammen op je toetsen? En als het saai wordt, flikker je een pot verf over je piano, schrijf je je naam met wijsvinger in de verf en ga je door met spelen. Dat is kunst. Jaren later komt er dan iemand voorbij die ook van pianospelen houdt en een berichtje schrijft over toetsen met een foto van jouw piano.

Ode aan Herman:

“Je toetsen zijn blauw, ik denk dat het de blues is”